charczeć


charczeć
charczeć I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIa, charczećczę, charczećczy, charczećczał, charczećczeli {{/stl_8}}{{stl_7}}'wydawać nieprzyjemne dźwięki powstające wskutek przedostawania się powietrza przez zduszone i ściśnięte gardło (także o czymś brzmiącym podobnie); charkotać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ktoś charczy we śnie. Radio, magnetofon charczy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}charczeć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIa {{/stl_8}}– wycharczeć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'mówić głosem wydobywającym się przez ściśnięte gardło, mówić, krztusząc się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Charczący głos w słuchawce. Konając, wycharczał parę niezrozumiałych słów. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • charczeć — ndk VIIb, charczećczę, charczećczysz, charcz, charczećczał, charczećczeli «wydawać chrypliwe dźwięki; mówić zduszonym głosem; brzmieć chrypliwie; charkotać, rzęzić» Konający charczał. Silnik charczy …   Słownik języka polskiego

  • charczenie — n I rzecz. od charczeć Astmatyczne charczenia …   Słownik języka polskiego

  • charkotać — ndk IX, charkotaćoczę (charkotaćocę), charkotaćoczesz (charkotaćocesz), charkotaćocz, charkotaćał «wydawać charkot; charczeć, chrypieć, rzęzić» Miał knebel w ustach, charkotał …   Słownik języka polskiego

  • chrapać — ndk IX, chrapaćpię, chrapaćpiesz, chrap, chrapaćał chrapnąć dk Va, chrapaćnę, chrapaćniesz, chrapaćnij, chrapaćnął, chrapaćnęła, chrapaćnęli, chrapaćnąwszy 1. «wydawać podczas snu świszczące, charkotliwe dźwięki (zbliżone do brzmienia głosek:… …   Słownik języka polskiego

  • charkotać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, charkotaćoczę || charkotaćocę, charkotaćocze || charkotaćoce {{/stl 8}}{{stl 7}} wydawać, wytwarzać charkot (zwykle o ludziach i zwierzętach); charczeć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ciężko ranny charkotał i rzęził. {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chrapać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, chrapaćpię, chrapaćpie {{/stl 8}}– chrapnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, chrapaćnę, chrapaćnie, chrapaćnij, chrapaćnął, chrapaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} śpiąc, wydawać w …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wycharczeć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}charczeć II {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zacharczeć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIa, zacharczećczę, zacharczećczy, zacharczećczał, zacharczećczeli {{/stl 8}}{{stl 7}} wydać charkot; zacząć charczeć; odezwać się charczącym głosem : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ranny zacharczał i skonał. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień